در قسمت چهاردهم TVT، به یکی از عناصر مهم و تأثیرگذار در هنر نمایش می‌پردازیم: طراحی صحنه؛ معماری خیال در تئاتر.
طراحی صحنه تنها ساختن یک دکور زیبا یا آماده کردن فضایی برای حضور بازیگران نیست. صحنه بخشی از زبان نمایش است؛ فضایی که با استفاده از رنگ، نور، بافت، حجم، فاصله و عناصر بصری می‌تواند به روایت داستان، شکل‌گیری شخصیت‌ها و انتقال احساسات کمک کند.
در این قسمت درباره نقش طراح صحنه و ارتباط او با کارگردان گفت‌وگو می‌کنیم. چگونه یک ایده نمایشی به فضایی قابل مشاهده و تجربه تبدیل می‌شود؟ طراحی صحنه چگونه می‌تواند زمان، مکان و حال‌وهوای یک نمایش را شکل دهد؟ و هماهنگی میان طراحی صحنه، نور، حرکت بازیگران و نگاه کارگردان چه تأثیری بر تجربه تماشاگر دارد؟
در بخش «یادی از هنرمندان»، از ولی‌الله خاکدان، طراح صحنه برجسته سینما و تئاتر ایران، یاد می‌کنیم؛ هنرمندی که آثار و فعالیت‌هایش با بخشی از تاریخ طراحی صحنه در هنرهای نمایشی و سینمای ایران پیوند خورده است. در این بخش نگاهی کوتاه به مسیر هنری و جایگاه او داریم.
در بخش فرهنگی و معرفی کتاب نیز گزارشی از حضور دکتر بهمن مقصودلو، نویسنده، پژوهشگر و مستندساز، در کتاب‌فروشی سرای بامداد خواهیم دید. این گزارش به مراسم معرفی و امضای کتاب‌های او اختصاص دارد و فرصتی برای آشنایی بیشتر با فعالیت‌های فرهنگی و پژوهشی این هنرمند فراهم می‌کند.
این قسمت از TVT نگاهی است به پیوند میان تئاتر، هنرهای تجسمی، سینما و ادبیات؛ از خلاقیت در ساختن جهان بصری یک نمایش تا مرور آثار هنرمندان و رویدادهای فرهنگی.
از نگاه شما طراحی صحنه تا چه اندازه می‌تواند بر برداشت و احساس تماشاگر از یک نمایش تأثیر بگذارد؟ آیا طراحی صحنه را بخشی از روایت می‌دانید یا بیشتر عنصری بصری و تکمیل‌کننده اجرا؟
دیدگاهتان را در بخش نظرات با ما و دیگر مخاطبان TVT در میان بگذارید.
