در قسمت هفتم TVT، به یکی از پرسش‌های مهم در هنر نمایش می‌پردازیم: مرز میان «تئاتر» و «ضدتئاتر» کجاست؟
آیا ضدتئاتر به معنای نفی تئاتر است یا می‌توان آن را تلاشی برای به چالش کشیدن قواعد، قراردادها و شکل‌های تثبیت‌شده نمایش دانست؟ در این قسمت درباره این مفهوم و تأثیر چنین تجربه‌هایی بر شکل‌ها و زبان‌های متفاوت اجرای تئاتری گفت‌وگو می‌کنیم.
در ادامه به جایگاه تماشاگر می‌پردازیم. چه چیزی یک فرد را به تماشاگر پیگیر و آگاه تئاتر تبدیل می‌کند؟ آیا تجربه، شناخت و استمرار در تماشای آثار نمایشی می‌تواند شیوه مواجهه و قضاوت مخاطب درباره یک اجرا را تغییر دهد؟
در بخش «یادی از هنرمندان»، نگاهی داریم به آربی اوانسیان؛ کارگردان و فیلم‌سازی که نام او با تجربه‌ها و جریان‌های نوگرای تئاتر ایران پیوند خورده است. در این بخش درباره زندگی، فعالیت‌های هنری و نگاه او به اجرا و کارگردانی صحبت می‌کنیم.
در بخش معرفی کتاب، با کتاب دوجلدی «منشأ حیات» نوشته فیروز جهانی آشنا می‌شویم؛ اثری که به موضوع پیدایش حیات و پرسش‌های مرتبط با سرچشمه زندگی و جهان زنده می‌پردازد.
و در بخش گزارش بین‌المللی، بار دیگر به هامبورگ می‌رویم و این بار با تئاتر سن‌پائولی (St. Pauli Theater) و پیشینه این تماشاخانه آشنا می‌شویم.
شما چه فکر می‌کنید؟ آیا ضدتئاتر را می‌توان بخشی از تحول و گسترش مفهوم تئاتر دانست؟
دیدگاهتان را در بخش نظرات با ما و دیگر مخاطبان TVT در میان بگذارید.
